رله های الکترومغناطیسی به طور کلی از هسته آهن ، کویل ، آرماتور ، بهار تماس و غیره تشکیل شده اند. تا زمانی که یک ولتاژ خاصی در هر دو انتهای سیم پیچ اعمال شود ، یک جریان خاص از طریق سیم پیچ جریان می یابد و از این طریق اثر الکترومغناطیسی ایجاد می کند. آرماتور بر نیروی کشش چشمه بازگشت غلبه می کند و توسط نیروی الکترومغناطیسی به هسته آهن جذب می شود و از این طریق تماس متحرک آرماتور را برای درگیر شدن با تماس ثابت (به طور معمول تماس باز) هدایت می کند. هنگامی که سیم پیچ خاموش شود ، جاذبه الکترومغناطیسی نیز از بین می رود و آرماتور تحت نیروی واکنش بهار به موقعیت اصلی خود باز می گردد و باعث می شود مخاطب متحرک به تماس استاتیک اصلی (تماس عادی بسته) جذب شود. این مکش و انتشار به هدف هدایت و قطع ارتباط در مدار می رسد. برای تماس های "معمولاً باز" و "به طور معمول بسته" از رله ، می توان آنها را به شرح زیر تشخیص داد: تماس استاتیک که در حالت قطع است وقتی سیم پیچ رله انرژی نمی یابد ، "تماس معمولاً باز" نامیده می شود. تماس استاتیک در حالت متصل "تماس عادی بسته" نامیده می شود.
