سوئیچ در لایه دوم مدل مرجع OSI ، که لایه پیوند داده است ، کار می کند. CPU در داخل سوئیچ با تطبیق آدرس MAC با درگاه ، هنگامی که هر پورت با موفقیت وصل می شود ، یک جدول MAC را تشکیل می دهد. در ارتباطات بعدی ، بسته های ارسال شده به این آدرس MAC فقط به درگاه مربوطه آن ارسال می شوند ، نه همه درگاه ها. بنابراین ، از سوئیچ ها می توان برای تقسیم لیست های لایه پیوند داده ، یعنی دامنه های درگیری استفاده کرد. اما نمی تواند پخش لایه شبکه ، یعنی دامنه پخش را تقسیم کند.
این سوئیچ دارای یک اتوبوس پشتی پهنای باند بالا و ماتریس سوئیچینگ داخلی است. تمام درگاه های سوئیچ به این اتوبوس پشتی وصل شده اند. پس از دریافت مدار کنترل بسته داده ، درگاه پردازش جدول مقایسه آدرس را در حافظه جستجو می کند تا مشخص کند کدام پورت MAC مقصد (آدرس سخت افزار کارت شبکه) NIC (کارت شبکه) به آن متصل شده است. بسته داده به سرعت از طریق ماتریس سوئیچینگ داخلی به پورت مقصد منتقل می شود. اگر مقصد مقصد وجود نداشته باشد ، به همه درگاه ها پخش می شود. پس از پاسخ درگاه دریافت ، سوئیچ آدرس MAC جدید را "یاد می گیرد" و آن را به جدول آدرس داخلی MAC اضافه می کند. سوئیچ ها همچنین می توانند برای "بخش" شبکه استفاده شوند. با مقایسه با جدول آدرس IP ، سوئیچ ها فقط اجازه می دهند تا ترافیک شبکه لازم از طریق آنها عبور کند. با فیلتر و حمل و نقل از طریق سوئیچ ها ، دامنه های درگیری به طور موثری کاهش می یابد.
